بلوط بلوط ميوهء درختى است كه به فارسى « بلوط » و « بالوط » و در كتب طب سنتى با نامهاى عربى آن « بلّوط » ، « ثمر الفؤاد » ، « عفصيج » و « سنديان » نامبرده مىشود . درخت آن را به فارسى به‌طور كلى « درخت بلوط » مىگويند ، البته در مناطق مختلف ايران ارقام مختلفى از آن مىرويد و نامهاى محلى آن در آخر اين بخش ضمن شرح انواع اين درختها و پراكندگى جغرافيايى آنها در ايران ، ذكر مىشود . در كتب طب سنتى با نام « شجر البلوط » و « سنديان » آمده است . به فرانسوى ميوهء بلوط را به‌طور كلى Gland و درخت آن را Chene و به انگليسى Oak tree گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء Fagaceae ( cupuliferae ) داراى گونه‌هاى متعددى است كه اسامى علمى و محل رويش ارقامى كه در ايران مىرويند در قسمت آخر اين بخش خواهد آمد . مشخصات كلى بلوط درخت جنگلى است كه از نظر ارتفاع و شكل خيلى متنوع است . بين گونه‌هايى كه در جنگلهاى شمال ايران مىرويند ، درختان بلوط ديده مىشوند نظير بلند مازو كه داراى ارتفاع تا 40 متر و محيط تنهء درخت در برابر سينه تا چند متر . درعين‌حال در جنگلهاى خشك غرب و ساير مناطق ايران درختان بلوط كوتاهى حتى با ارتفاع تا چند متر نيز وجود دارد . برگهاى درختان بلوط عموما متناوب با شكلهاى متفاوت ولى اغلب كنارهء برگها داراى دندانه است كه در اكثر گونه‌ها دندانه‌ها درشت و